Czym jest cyfrowy paszport produktu (DPP)?
Cyfrowy paszport produktu to elektroniczny zapis danych, który towarzyszy produktowi przez cały cykl życia. Wyjaśniamy, skąd się bierze, jak działa i kogo dotyczy.
Definicja
Komisja Europejska opisuje paszport jako cyfrowy kontener dla produktów, komponentów i materiałów. Przechowuje informacje, które wspierają zrównoważony charakter produktu, gospodarkę o obiegu zamkniętym i przestrzeganie przepisów.
Paszport nie jest dokumentem w PDF ani etykietą. To rekord danych z unikalnym identyfikatorem, do którego prowadzi nośnik danych na produkcie — najczęściej kod QR. Dane są ustrukturyzowane, więc mogą je czytać zarówno ludzie, jak i systemy.
Podstawa prawna
Ogólne ramy paszportu określa rozporządzenie w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów — ESPR, (UE) 2024/1781. Konkretne wymagania dla grupy produktów pochodzą z jednego z dwóch źródeł:
- aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie ESPR, np. dla żelaza i stali, tekstyliów czy mebli;
- odrębnych przepisów sektorowych — rozporządzenia bateryjnego (UE) 2023/1542, rozporządzenia o opakowaniach (PPWR), rozporządzenia o wyrobach budowlanych (CPR), przepisów o bezpieczeństwie zabawek, detergentach czy surowcach krytycznych.
Jak działa paszport
Komisja opisuje działanie paszportu w pięciu krokach:
- Podmiot gospodarczy zbiera informacje o produkcie wymagane przez przepisy UE.
- Paszport jest tworzony i rejestrowany w rejestrze DPP. Pełne dane przechowuje podmiot gospodarczy lub dostawca usług DPP, a kod QR łączy fizyczny produkt z paszportem.
- Rejestr nadaje unikalny identyfikator rejestracji. W przypadku importu mogą go sprawdzić służby celne.
- Po zeskanowaniu kodu każdy użytkownik widzi dane właściwe dla swojej roli — zgodnie z prawami dostępu określonymi w przepisach.
- Konsumenci podejmują świadome decyzje, naprawiający i recyklerzy dostają potrzebne informacje, a organy sprawdzają zgodność produktów.
Jakie dane zawiera
Zakres danych zależy od grupy produktów i aktu, który ją reguluje. Typowo paszport obejmuje:
- identyfikację produktu, producenta i miejsca wytworzenia;
- skład materiałowy, substancje niebezpieczne i substancje stanowiące przedmiot obaw;
- parametry środowiskowe, np. ślad węglowy i zawartość materiałów z recyklingu;
- informacje o trwałości, naprawie, częściach zamiennych i demontażu;
- instrukcje bezpieczeństwa, deklaracje zgodności i dokumentację techniczną;
- informacje o ponownym użyciu, recyklingu i postępowaniu z odpadami.
Kto korzysta z paszportu
Jeden paszport obsługuje różnych odbiorców. Przepisy określają, które dane są publiczne, a które dostępne tylko dla wybranych grup.
- Podmioty gospodarcze — producenci, importerzy i dystrybutorzy, którzy tworzą i aktualizują paszport oraz wymieniają dane w łańcuchu dostaw.
- Konsumenci — porównują produkty i sprawdzają informacje o pochodzeniu, trwałości czy naprawie.
- Naprawiający, regenerujący i recyklerzy — korzystają z instrukcji demontażu, składu i danych o stanie technicznym.
- Organy nadzoru rynku i służby celne — weryfikują zgodność produktów i deklaracji.
Unijny rejestr DPP
Rejestr DPP działa od 20 lipca 2026 r. razem ze środowiskiem testowym. Przechowuje unikalne identyfikatory i dane rejestracyjne, ale nie pełną treść paszportów — tę utrzymuje podmiot gospodarczy albo dostawca, któremu to pisemnie zlecił.
Aby rejestrować paszporty, podmiot musi zweryfikować tożsamość w rejestrze — kwalifikowaną pieczęcią lub podpisem elektronicznym zgodnym z eIDAS albo kwalifikowanym elektronicznym poświadczeniem atrybutów. Weryfikacja wygasa najpóźniej po trzech latach. Rejestracji można dokonać ręcznie, przez API albo przez zbiorcze przesłanie pliku.
Normy techniczne
Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/1736 opublikowała sześć norm zharmonizowanych dla paszportów. Opisują one wspólną infrastrukturę, dzięki której paszporty różnych dostawców mogą ze sobą współpracować:
- EN 18216 — protokoły wymiany danych;
- EN 18219 — unikalne identyfikatory;
- EN 18220 — nośniki danych;
- EN 18221 — przechowywanie, archiwizacja i trwałość danych;
- EN 18222 — interfejsy API cyklu życia i wyszukiwanie;
- EN 18223 — interoperacyjność.
Harmonogram kolejnych grup produktów
Baterie są pierwszą grupą z obowiązkowym paszportem — od 18 lutego 2027 r. Pozostałe grupy obejmą akty delegowane ESPR. Według orientacyjnego harmonogramu Komisji:
- IV kwartał 2026 r. — żelazo i stal;
- 2027 r. — tekstylia, opony i aluminium, a także wyroby budowlane (w ramach CPR) i akt o dostawcach usług DPP;
- 2028 r. — meble;
- 2029 r. — materace i produkty ICT.
- Daty dotyczą przyjęcia aktów. Po przyjęciu aktu delegowanego ESPR firmy mają co najmniej 18 miesięcy na wdrożenie.
Jak się przygotować
Niezależnie od branży przygotowania wyglądają podobnie:
- ustal, które produkty i od kiedy podlegają obowiązkowi oraz kto w łańcuchu jest za nie odpowiedzialny;
- zmapuj wymagane pola na źródła danych: ERP, PLM, dokumenty i deklaracje dostawców;
- uzyskaj prefiks identyfikatorów od agencji wydającej zgodnej z ISO/IEC 15459 i zaplanuj stały adres paszportów;
- zdecyduj, czy paszporty utrzymujesz sam, czy przez dostawcę z pisemnym upoważnieniem;
- przygotuj weryfikację eIDAS i przetestuj rejestrację w środowisku testowym rejestru;
- ustal proces aktualizacji danych, wersjonowania i nadawania dostępu do danych ograniczonych.
- DPPBoard pomaga w zbieraniu danych od dostawców, walidacji pól i publikacji wersjonowanych paszportów z kodem QR. Integracja z rejestrem UE jest planowana.
Czytaj dalej
Przygotuj paszporty w DPPBoard.
Zbieranie danych od dostawców, walidacja pól i publikacja wersjonowanych paszportów z kodem QR. Pokażemy to na Twoich danych.