Poradnik

Czym jest cyfrowy paszport produktu (DPP)?

Cyfrowy paszport produktu to elektroniczny zapis danych, który towarzyszy produktowi przez cały cykl życia. Wyjaśniamy, skąd się bierze, jak działa i kogo dotyczy.

Stan prawny i harmonogram: listopad 2026 r.

Definicja

Komisja Europejska opisuje paszport jako cyfrowy kontener dla produktów, komponentów i materiałów. Przechowuje informacje, które wspierają zrównoważony charakter produktu, gospodarkę o obiegu zamkniętym i przestrzeganie przepisów.

Paszport nie jest dokumentem w PDF ani etykietą. To rekord danych z unikalnym identyfikatorem, do którego prowadzi nośnik danych na produkcie — najczęściej kod QR. Dane są ustrukturyzowane, więc mogą je czytać zarówno ludzie, jak i systemy.

Podstawa prawna

Ogólne ramy paszportu określa rozporządzenie w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów — ESPR, (UE) 2024/1781. Konkretne wymagania dla grupy produktów pochodzą z jednego z dwóch źródeł:

  • aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie ESPR, np. dla żelaza i stali, tekstyliów czy mebli;
  • odrębnych przepisów sektorowych — rozporządzenia bateryjnego (UE) 2023/1542, rozporządzenia o opakowaniach (PPWR), rozporządzenia o wyrobach budowlanych (CPR), przepisów o bezpieczeństwie zabawek, detergentach czy surowcach krytycznych.

Jak działa paszport

Komisja opisuje działanie paszportu w pięciu krokach:

  • Podmiot gospodarczy zbiera informacje o produkcie wymagane przez przepisy UE.
  • Paszport jest tworzony i rejestrowany w rejestrze DPP. Pełne dane przechowuje podmiot gospodarczy lub dostawca usług DPP, a kod QR łączy fizyczny produkt z paszportem.
  • Rejestr nadaje unikalny identyfikator rejestracji. W przypadku importu mogą go sprawdzić służby celne.
  • Po zeskanowaniu kodu każdy użytkownik widzi dane właściwe dla swojej roli — zgodnie z prawami dostępu określonymi w przepisach.
  • Konsumenci podejmują świadome decyzje, naprawiający i recyklerzy dostają potrzebne informacje, a organy sprawdzają zgodność produktów.

Jakie dane zawiera

Zakres danych zależy od grupy produktów i aktu, który ją reguluje. Typowo paszport obejmuje:

  • identyfikację produktu, producenta i miejsca wytworzenia;
  • skład materiałowy, substancje niebezpieczne i substancje stanowiące przedmiot obaw;
  • parametry środowiskowe, np. ślad węglowy i zawartość materiałów z recyklingu;
  • informacje o trwałości, naprawie, częściach zamiennych i demontażu;
  • instrukcje bezpieczeństwa, deklaracje zgodności i dokumentację techniczną;
  • informacje o ponownym użyciu, recyklingu i postępowaniu z odpadami.

Kto korzysta z paszportu

Jeden paszport obsługuje różnych odbiorców. Przepisy określają, które dane są publiczne, a które dostępne tylko dla wybranych grup.

  • Podmioty gospodarcze — producenci, importerzy i dystrybutorzy, którzy tworzą i aktualizują paszport oraz wymieniają dane w łańcuchu dostaw.
  • Konsumenci — porównują produkty i sprawdzają informacje o pochodzeniu, trwałości czy naprawie.
  • Naprawiający, regenerujący i recyklerzy — korzystają z instrukcji demontażu, składu i danych o stanie technicznym.
  • Organy nadzoru rynku i służby celne — weryfikują zgodność produktów i deklaracji.

Unijny rejestr DPP

Rejestr DPP działa od 20 lipca 2026 r. razem ze środowiskiem testowym. Przechowuje unikalne identyfikatory i dane rejestracyjne, ale nie pełną treść paszportów — tę utrzymuje podmiot gospodarczy albo dostawca, któremu to pisemnie zlecił.

Aby rejestrować paszporty, podmiot musi zweryfikować tożsamość w rejestrze — kwalifikowaną pieczęcią lub podpisem elektronicznym zgodnym z eIDAS albo kwalifikowanym elektronicznym poświadczeniem atrybutów. Weryfikacja wygasa najpóźniej po trzech latach. Rejestracji można dokonać ręcznie, przez API albo przez zbiorcze przesłanie pliku.

Normy techniczne

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/1736 opublikowała sześć norm zharmonizowanych dla paszportów. Opisują one wspólną infrastrukturę, dzięki której paszporty różnych dostawców mogą ze sobą współpracować:

  • EN 18216 — protokoły wymiany danych;
  • EN 18219 — unikalne identyfikatory;
  • EN 18220 — nośniki danych;
  • EN 18221 — przechowywanie, archiwizacja i trwałość danych;
  • EN 18222 — interfejsy API cyklu życia i wyszukiwanie;
  • EN 18223 — interoperacyjność.

Harmonogram kolejnych grup produktów

Baterie są pierwszą grupą z obowiązkowym paszportem — od 18 lutego 2027 r. Pozostałe grupy obejmą akty delegowane ESPR. Według orientacyjnego harmonogramu Komisji:

  • IV kwartał 2026 r. — żelazo i stal;
  • 2027 r. — tekstylia, opony i aluminium, a także wyroby budowlane (w ramach CPR) i akt o dostawcach usług DPP;
  • 2028 r. — meble;
  • 2029 r. — materace i produkty ICT.
  • Daty dotyczą przyjęcia aktów. Po przyjęciu aktu delegowanego ESPR firmy mają co najmniej 18 miesięcy na wdrożenie.

Jak się przygotować

Niezależnie od branży przygotowania wyglądają podobnie:

  • ustal, które produkty i od kiedy podlegają obowiązkowi oraz kto w łańcuchu jest za nie odpowiedzialny;
  • zmapuj wymagane pola na źródła danych: ERP, PLM, dokumenty i deklaracje dostawców;
  • uzyskaj prefiks identyfikatorów od agencji wydającej zgodnej z ISO/IEC 15459 i zaplanuj stały adres paszportów;
  • zdecyduj, czy paszporty utrzymujesz sam, czy przez dostawcę z pisemnym upoważnieniem;
  • przygotuj weryfikację eIDAS i przetestuj rejestrację w środowisku testowym rejestru;
  • ustal proces aktualizacji danych, wersjonowania i nadawania dostępu do danych ograniczonych.
  • DPPBoard pomaga w zbieraniu danych od dostawców, walidacji pól i publikacji wersjonowanych paszportów z kodem QR. Integracja z rejestrem UE jest planowana.

Przygotuj paszporty w DPPBoard.

Zbieranie danych od dostawców, walidacja pól i publikacja wersjonowanych paszportów z kodem QR. Pokażemy to na Twoich danych.

Ponowne łączenie z serwerem…

Nie udało się połączyć. Ponowna próba za s.

Nie udało się połączyć.
Spróbuj ponownie lub odśwież stronę.

Serwer wstrzymał sesję.

Nie udało się wznowić sesji.
Spróbuj ponownie lub odśwież stronę.